LA

Regiones Iaponiae

Regiones Iaponiae officiales administrativae unitates non sunt, sed traditionaliter adhibitae sunt sicuti divisio administrativa Iaponiae in magno contextuum numero: verbi gratiā, tabulae et libri scholares geographiae Iaponiam in has regiones octo dividunt, meteorologicae informationes ex more caeli significationem per has regiones praedicunt et multae societates mercatoriae et institutiones suarum regionum nomen suo in proprio includunt (verbi gratiā; 近畿日本鉄道株式会社, Chugoku Bank aut Universitas Tohokuensis). Quamquam Iaponia Iudicia Summa octo habet, eorum iurisdictiones non correspondunt cum his traditionalibus regionibus.

Iaponicarum regionum tabula.

E septentrione in meridiem, haec sunt Iaponicae traditionales regiones octo:

  • Esonia,[1][2]Iaponice 北海道 et AinuaneMosir, (insula Esonia, inclusis Sapporo[3][4], Iaponice 札幌 et AinuaneSat Poro Pet, et finitimis insulis);
  • Tōhokuensis[5], Iaponice 東北地方, (septentrionalis Honsua, inclusā urbe Sendai,[6] Iaponice 仙台市);
  • Regio Quantoa[7] seu Kantoënsis[8], Iaponice 関東地方, (orientalis Honsua, inclusis Tokio[9][10][11], Iaponice 東京, et Yokohamā[12], Iaponice 横浜市);
  • Chubuensis[13], Iaponice 中部地方, (media Honsua, incluso Monte Fusio, Iaponice 富士山), aliquando divisa in:
    • Hokurikuensis[14], Iaponice 北陸地方, (septentrionalis Chubuensis);
    • Kōshin’etsu, Iaponice 甲信越, (boreorientalis Chubuensis, incluso Nagano.[15], Iaponice 長野市);
    • Tōkaiensis[16], Iaponice 東海地方, (meridionalis Chubutensis, inclusā Nagoyā,[17], Iaponice 名古屋市);
  • Kansaiensis[18], Iaponice 関西地方 vel 近畿地方, (inter occidentalem et mediam Honsuam, inclusis Osakā[19], Iaponice 大阪市; Kōbi[20], Iaponice 神戸市; et Kyōto[21] vel Kiotone[22], Iaponice 京都);
  • Chugokuensis,[23] Iaponice 中国地, (occidentalis Honsua, inclusā Hirosimā,[24] Iaponice 広島市);
  • Shikokuensis[25] seu Sicocus[26] seu Sicocum seu Shikoku, Iaponice 四国, (insula, inclusā Matsuyamā[27], Iaponice 松山市);
  • Ximum[28][29] seu Ximoa[30], Iaponice 九州, (insula Ximum seu Ximoa, inclusis Fukuokā,[31] Iaponice 福岡市, et finitimis insulis).

. . . Regiones Iaponiae . . .

  1. Esonia insula, Esonis terra“: J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
  2. Vb. adiect. “Hokkaidoënsis”, cf. nomina biologica e.g. Obesotoma hokkaidoensis; “Hokkaidensis”, cf. Siphona hokkaidensis
  3. Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum. Societas Litterarum Finnicarum, 2006
  4. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
  5. Confer binomen “Lycenchelys tohokuensis”.
  6. Hierarchia Catholica ubi dicitur “Dioecesis Sendaiensis”.
  7. Lexicum universale Hofmann, ubi dicitur “in Quantoa”.
  8. Confer binomen “Aster kantoensis”.
  9. Vilborg, Ebbe, Norstedts svensk-latinska ordbok, editio secunda. Norstedts Akademiska Förlag, Holmia, 2009.
  10. Tokium apud Nuntios Latinos audiatur.
  11. Vb. adiect. “Tokiensis”, cf. Archidioecesis Tokiensis” e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice).
  12. Ita Latine, cf. nomina biologica Pseudopleuronectes yokohamae et Philadelphus yokohamae
  13. Confer binomen “Rhodococcus chubuensis”.
  14. Confer binomina “Pentactinosphaera hokurikuensis” seu “Paraleuctra hokurikuensis”.
  15. “Naganum”: Nuntii latini, no. 5, Suomalaisen Kirjallisuuden Seura (1999) pp. 151 et 241.
  16. Confer binomen “Drosera Tokaiensis”.
  17. Vb. adiect. “Nagoyanus”: cf. nomen biologicum Calliteara nagoyana
  18. Confer binomen “Podabrus kansaiensis”.
  19. Vb.adiect. “Osakensis”, cf. Archidioecesis Osakensis” e The Hierarchy of the Catholic Church (situs a Davide M. Cheney elaboratus) (Anglice)
  20. Confer binomen “Thismia Kobensis”.
  21. Caroli Egger Lexicon Nominum Locorum (1977, 1982: ISBN 88-209-1254-6).
  22. Tuomo Pekkanen & Reijo Pitkäranta, Lexicon hodiernae Latinitatis Finno-Latino-Finnicum. Societas Litterarum Finnicarum, 2006.
  23. Confer binomina “Carabus chugokuensis” aut “Trichotichnus chugokuensis”.
  24. Ioannes Paulus II, “Discours du pape Jean-Paul II à un groupe de savants et de chercheurs”: “Allocutio Hirosimae”.
  25. J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 2 3
  26. Lexicon Nominum LocorumCaroli Egger (p. 289, s.v. Shikoku)
  27. Confer binomen “Casinaria matsuyamaensis”.
  28. “alteram Ximum appellant. Haec satrapiis regnisve censetur novem.” —Historiae Indicae Ioannis Petri Maffei .
  29. “Sayckock, Maffeus Ximum appellat & novem satrapiis regnisve censeri scribit” — Descriptio Regni Iaponiae Bernhardi Varenii .
  30. Lexicon Universale Hofmann, ubi dicitur “Satcuma, Satcuma, in Ximoa”.
  31. Vb.adiect. “Fukuokaensis”, cf. Archidioecesis Fukuokaensis

. . . Regiones Iaponiae . . .

This article is issued from web site Wikipedia. The original article may be a bit shortened or modified. Some links may have been modified. The text is licensed under “Creative Commons – Attribution – Sharealike” [1] and some of the text can also be licensed under the terms of the “GNU Free Documentation License” [2]. Additional terms may apply for the media files. By using this site, you agree to our Legal pages . Web links: [1] [2]

. . . Regiones Iaponiae . . .

Back To Top